อ่านหน้า facebook มากกว่า อ่านหนังสือหนังหา
เป็นเรื่องที่ครูเองไม่ค่อยสบายใจ ตามประสา "คนสูงวัย" พอดีเพื่อน share กลอนนี้มา
ก็เลยนำมาฝาก
Facebook : โลกเสมือน
จากคอลัมน์บทกวี (ลูกแม่ยอง คลองแดน) หนังสือขวัญเรือนฉบับที่ 998 ปักษ์หลังมิถุนายน 2556
หลาย ๆ ท่าน ทราบหรือไม่ว่า
ตนเอง กำลัง หมกหม่น
หลงทางอยู่ใน โลกเสมือน
โลกจริง โหดร้าย ไม่สมหวัง อยู่ข้างใน face ดีกว่า สุขกว่า
หนูเคยอยากเลิกเล่นนะค่ะ แต่ก็หยุดไม่ได้ จะเล่นน้อยๆลงมันก็ยากค่ะ เหมือนมันติดไปแล้ว 5555
ตอบลบคงไม่มีความจำเป็นต้องหยุดนะ พิมพ์พงศ์ก็คงเห็นประโยชน์ของมันบ้าง เช่น message เรื่องเรียน เรื่องการบ้าน คุยกับ พ่อ กับ แม่
ลบสำหรับครูแล้ว จะ จำกัดเวลาในการใช้ โดยมีข้อแม้ว่า ต้องทำงานเป็นชิ้นเป็นอันเสร็จก่อน
แล้ว พอเล่น เช่น เข้า face book ก็จะให้เวลาตรงนั่นไม่เกิน สิบห้า หรือ ยี่สิบนาที
หนูยอมรับนะคะว่าเมื่อก่อนจะให้พูดว่า facebook คือส่วนหนึ่งของชีวิตก็ว่าได้ เพราะยิ่งเล่นยิ่งติด แต่ปัจจุบันก็เฉยๆ เล่นบ้างไม่เล่นบ้าง เพราะส่วนมากจะคุยเรื่องงานกับเพื่อนๆ ทาง line มากกว่า แต่ก็ออน facebook ทิ้งไว้ในมือถือตลอด เพราะเสียค่าเน็ตอยู่แล้ว ต้องใช้ให้คุ้ม 5555
ตอบลบเล่นแล้วติด เป็น พฤติกรรมปกติสำหรับครูนะ เหมือนเกมส์หลาย ๆ เกมส์
ลบแต่ที่สำคัญคือ เมื่อรู้ว่าติด ก็ต้อง ลด ละ เลิก ให้ได้ นี้สำคัญกว่า
เทคโนโลยี มีไว้ใช้เพิ่มประสิทธิภาพ เพิ่มคุณภาพชีวิตนะ ใช้ให้เป็นจะเป็นประโยชน์มาก